تبلیغات
فنون شرقی - كِندو
یکشنبه 20 اردیبهشت 1388

كِندو

   نوشته شده توسط: شاهین هاشمی    

كِندو (به ژاپنی: 剣道) یكی از ورزش‌های رزمی است كه از هنر سنتی شمشیر زنی سامورائی در ژاپن نشات میگیرد.

قریب هشت میلیون نفر در سرتاسر جهان این هنر رزمی را مطالعه می‌کنند که از این تعداد هفت میلیون نفر ژاپنی هستند. در سال ۲۰۰۶ حدود ۴۷ کشور عضو فدراسیون جهانی کندو بودند

تعاریف

واژه کندو به معنای «راه شمشیر» می باشد، و فدراسیون سراسری کندوی ژاپن هدف از این ورزش را «تربیت شخصیت انسانی توسط بکارگیری اصول و قواعد کاتانا (شمشیر سامورائی های ژاپنی)» قید کرده است.[۲]

افراد مشغول به این سبک را «کندوکا» گویند. کندوکاران در تمرینات خود از لباس مخصوص (کندوگی، بوگو، هاکاما) و شمشیرهای چوبی ویژه ای بنام «شینای» استفاده می کنند، اما برای تمرینات کاتا از شمشیر چوبی سنگین‌تری بنام «بوکن» (Bokken) بهره می‌برند.

 پیشینه

 

ورزش رزمی كِندو از هنر رزمی کن جوتسو سر چشمه می‌گیرد که خود ریشه در اصول و تعالیم ذن بودائیسم (Zen Buddhism) دارد.

تمرینات کندو در یک دوجو در دهه ۱۹۲۰ میلادی.

این رشته از زمان سلسله کاماکورا (1185-1233 ب.م.) تا اواخر قرن نوزده میلادی توسط اشخاصی بنام سامورایی آموزش دیده میشد. با رواج یافتن استفاده از شینای و بوگو از اوایل قرن هجدهم جهت تمرینات در مدارس کندو، این ورزش رفته رفته وارد دروس مدارس عمومی در سطوح متوسطه و دانشگاهی نیز گردید تا جائیکه امروزه کندو یک درس اجباری در اکثر مدارس ژاپن می باشد.



 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر