تبلیغات
فنون شرقی - سال شمار زندگی موریهه اوشیبا
یکشنبه 20 اردیبهشت 1388

سال شمار زندگی موریهه اوشیبا

   نوشته شده توسط: شاهین هاشمی    

 

 

1.  موریهه اوئشیبا، ابداع كننده آی كی دو،  در سال 1883 در شهر تانابه، از پدری كشاورز و مادری خانه دار به دنیا آمد.

2.  از آنجایی كه وی تا سنین 14 – 15 سالگی از جثه ای ظریف و بنیه ای ضعیف برخوردار بود، اما رفتاری متفاوت از دیگران داشت و از حدود 10 سالگی علاقه ای كلی به بودو پیدا كرده بود.

3.  در سال 1901، یوركو( پدرموریهه )، پسر 18 ساله اش را به امید این كه برای خود شغلی مناسب دست و پا كند به شهر بزرگ توكیو فرستاد. موریهه تجارت نوشت افزار را برای شروع كار خود انتخاب كرد.

4.  در همان زمان نیز، وی به طور رسمی شروع به تمرین هنرهای رزمی كرد. وی در طی اقامت كوتاهش در توكیو، شب ها در دوجو Kito Ryu  زیر نظر استاد Tokusaburo Tojawa  به فراگیری هنر رزمی كیتو ریو جو جوتسو پرداخت.

5.  به علت مبتلا شدن موریهه به بیماری بری بری، وی مجبور شد دست از تمریناتش بردارد و به زادگاهش تانابه، برگردد. او در برگشت، سال 1902، با هاتسو ایتوگاوا كه یكی از خویشان دورش بود ازدواج كرد.

6.  پس از بهبودی روزانه دو و نیم مایل راهپیمائی می كرد. این منوال تا ده روز و سپس تا بیست روز ادامه یافت. به تدریج دویدن را شروع كرد و به آرامی قدرت جسمی خود را بازیافت.

7.  در حدود بیست سالگی ظاهری كاملاً متفاوت پیدا كرده بود. گرچه هنوز كوتاه قد بود، ولی قویتر از مردم عادی بود. اما قدرت جسمی، او را  ارضا نمی كرد. او به ساكائی رفت تا یاگیو ریو جوجوتسو را بیاموزد.

8.  موریهه توانست در امتحان مجدد ورودی ارتش موفق شود- بار اول به دلیل كوتاهی قد، در حدود 157 سانتی متر، مردود شده بود- و در سال 1903  به  عضویت ارتش در آید. وی در طی چهار سال خدمت در نظام، بیشتر به تمرین هنرهای رزمی پرداخت، به طوریكه در كشتی سومو، جنگ با تبرزین و مبارزه با شمشیر به تبحر بالائی رسید.

9.  پس از شروع جنگ با روسیه(5/1904) در سال 1904، موریهه با گروهش به خط مقدم فرستاده نشدند.

10.  با اصرار موریهه و علیرغم میل پدرش، او به آنسوی آبها فرستاده شد. بنابراین این سرباز جوان در سال 1905 به خطوط جبهه در منچوری اعزام شد.

11.  او در پایان جنگ بدون آسیب دیده گی به تانابه برگشت.

12.  وی در مارس 1912 به عنوان رهبر یك گروه 84 نفره از داوطلبان شهر، به شیراتاكی، در اعماق سرزمین بكر هوكایدو رفت و آن  منطقه را برای اسكان مردم آماده كرد و آن را توسعه بخشید.

13.  در سال 1915 و در همین مكان بود كه موریهه با استاد بزرگ دایتو ریو آی كی جوتسو، تاكدا سوكاكو- Takeda Sokaku -  دیدار كرد و پس از اظهار آمادگی سوكاكو در تعلیم دادن به موریهه، وی با شدت تمام، تا زمان برگشتن به تانابه در سال 1919، به تمرین و ممارست این هنر رزمی در نزد سوكاكو پرداخت.

14.  آموزش دایتو ریوی استاد در سال 1915 آغاز شد و وی  در سال 1916 به دریافت مدرك باارزشی نائل آمد كه نشان می داد، در تمام آنچه فرا گرفته به مقام استادی رسیده است.

15.  در اواخر بهار سال 1919 تلگرامی مبنی بر وضعیت بحرانی پدرش دریافت كرد. او تمام مایملكش را به تاكه‌دا واگذار كرد و هوكایدو را ترك كرد.

16.  در راه بازگشت به خانه، وی درباره واعظی به نام وانی سابورو دگوچی شنید كه رهبر یك فرقه مذهبی جدید به نام اوموتوكیو بود. موریهه كه مشتاق بود تا هر كاری برای بهبود پدرش انجام بدهد، فورا تصمیم گرفت راهش را به آیابه در ایالت كیوتو، محل استقرار مركز فرقة اوموتوكیو، تغییر دهد و برای بهبود پدرش از آنان درخواست دعا كند.

17.  وقتی به خانه شان رسید، در كمال تاسف دریافت كه پدرش فوت كرده است. پس از آن، زندگی روزمره موریهه به كلی تغییر كرد.

18.  سپس در همان سال(1919) خاطره ملاقات با دگوچی در او زنده شد و به همراه خانواده اش به آیابه، نزدیك كیوتو، نقل مكان كرد. او در پی نوری بود تا دلش را روشن كند و  تا سال 1926 در آنجا جوجوتسو تدریس كرد و به طور فعال تحت نظر روحانی دگوچی، تعلیم گرفت.

19.  موریهه در سال 1920 و در سن 38 سالگی، آكادمی اوئشیبا  را درآیابه بنا نهاد. او در آن مدرسه به رهروان فرقه مذهبی اوموته كیو دایتو ریو آی كی جوجوتسو آموزش می داد.

20.  در همان ایام و در سال 1921، پسرش كیسشومارو به دنیا آمد.

21. استاد بزرگ دایتو ریو، سوكاكو، در بهار  سال 1922  به مدت 6 ماه در آیابه حضور بهم رسانید. این حضور به دعوت موریهه و به جهت استفاده از فنون استاد سوكاكو انجام گرفت. پس از این سال بود كه موریهه به تدریج و بنا به دلایل مذهبی راه خود را از استاد قدیمی اش جدا كرد و به تدریج فنون خود را اصلاح كرده و بعد ها آی كی دو را به وجود آورد.

22. موریهه بین سال های 1922 الی 1924، بیشتر و بیشتر جنبه مذهبی پیدا كرد و آن هم به خاطر مطالعه كوتوداما بود. این مسئله آرام آرام او را در مسیری قرار داد كه او را از دایتوریو جوجوتسو جدا كرد و او با برداشت و تفسیر خود در سال 1922 به روش خویش نام آی كی بوجوتسو نام نهاد و در نظر عموم به اوئشیبا- ریو آی كی بوجوتسو معروف شد.

23. در اوایل بهار سال 1924 اوئشیبا به همراه رئیس فرقه مذهبی اوموته كیو، دگوچی، و ماسومی ماتسومورا ، به مغولستان رفت.

24. موریهه در همین سفر به همراه دیگران بازداشت شد و در جولای همان سال، با كوشش دولت ژاپن از حكم اعدامی كه برای او صادر شده بود نجات پیدا كرد و به ژاپن بازگشت.

25. پس از آن واقعه و در بهار سال 1925، وقتی موریهه 42 ساله بود، به اجبار، با یك افسر نیروی دریایی كه استاد شمشیر زنی نیز بود، با بوكن به مبارزه پرداخت و او را آنقدر خسته كرد كه از آن استاد یك مغلوب بزرگ ساخت. پس از آن به طرف چاهی رفت تا دست و روی خود را بشوید كه دومین واقعه عظیم روحانی در زندگی وی، پس از واقعه مغولستان، اتفاق افتاد و مسیر زندگی و بودوی وی را به طرف آی كی دو تغییر داد.

26.  " اوئشیبا"  خود به شخصه، سال 1925 را به عنوان سالی یاد می كند  كه، جستجوی ناموفقش در دنیای هنرهای رزمی برای یافتن حقیقتی عمیق به انتها رسیده و یا اینكه او و شاگردانش، برای یافتن بعدی جدید تر، نیاز به تفكر و جستجوی بیشتر داشته اند.

27.  او پس از واقعه فوق فهمید كه جنبه های معنوی تری هم وجود دارد. پس روشش را  آی كی- بودو نام نهاد. قرارگیری دو به جای جوتسو، معنی را از هنر رزمی آی كی به طریقت رزمی آی كی تغییر داد و به عبارتی وزن آن را سنگین تر كرد.

28.  موریهه در اوائل سال 1927، دوجو و خانواده اش را از آیابه به توكیو نقل مكان داد.

29.  دكتر Jigoro kano بنیانگذار هنر رزمی جودو، در سال 1930  با موریهه ملاقات كرد.

30.  مینورو موچی زوكی  و جیرو تاكه دا، دو تن از شاگردان دكتر كانو، برای آموزش نزد موریهه آمدند.

31.  در آوریل سال 1931، دوجویی با 80 تشك در محل فعلی در اوشی گمه، واكاماتسو – چو (در حال حاضر شین جوكو  نام دارد) ساخته شد و كوبوكان نام گرفت.

32.  موریهه طی آن سال ها-1931-  هنوز هم به تمرینات سخت هنر های رزمی، نظیر كندو می پرداخت.                    

34. در سال 1939 تجربه سازماندهی آی كی بودو در مركز كوبوكای  پیشنهاد شد. در 30 آوریل سال 1940، كوبوكان رسماً به ثبت رسید و "ایسامو تاكه شیتا" هم برای مدیریت آنجا انتخاب شد.

35. در زمان كابینه كونوئه در سال 1940 كمیته ترویج بودو تاسیس شد. وزیر رفاه هم رئیس آنجا بود. موریهه به عضویت آن كمیته درآمد.

36. در سال 1941، آی كی بودو توسط بوتوكوكای- یك سازمان دولتی ژاپنی كه تمامی سازمان ها و موسسات رزمی تحت نظر آن فعالیت می كنند- به رسمیت شناخته شد. موریهه، مینورو هیرای را برای بخش آی كی دو آن سازمان از طرف كوبوكان، معرفی کرد.

37. دوجوی كوبوكان موریهه، برای سالها در توكیو موفق عمل می كرد و تا زمان جنگ جهانی دوم به تدریس مشغول بود و در آن زمان بود كه به دلیل جنگ جهانی دوم، " دوجو " اش از شاگردان خالی شد.

38. تعلیمات موریهه در آن زمان به عنوان آی كی بودو اوئشیبا معروف بود و او برای مدتی به طور جدی در آكادمی های ارتشی به آموزش جنگ با سرنیزه پرداخت.

39. در مراحل آغازین جنگ جهانی دوم، سال 1942، نخست وزیر ژاپن و تعدادی از سران نظامی ژاپن از تشكیلات وی دیدن كردند.

40. مریضی به موریهه امان نداد و او با بازنشسته كردن خود از تمامی مناصب و مسئولیت های رسمی اش،‌ پس از واگذار كردن اختیار دوجوی كوبوكان به پسرش كیسشومارو، به همراه همسرش به یك دهكده جنگلی در ایواما نقل مكان كرد تا در مكان جدید یك دوجوی نو بسازد.

41. با اصرار موریهه ابتدا معبد آی كی، جاییكه هر ساله در آنجا برای وی مراسم یادبودی برگزار می شود ساخته شد. سپس در آن نزدیكی، یك دوجو با 40 تشك ساخته شد.

42. در طی سال 1942 و در زمان یكی از تاریك ترین دوره های تاریخ بشری، موریهه به سمتی حركت كرد كه سیستمش را از آی كی بودو به آی كی دو تغییر نام داد، یعنی: راه هماهنگی و عشق.

43. در حدود همین زمان( 1942) بود كه نام آی كی دو رسما مورد استفاده قرار گرفت.

44. او كه از نظر ذهنی به رشد كامل رسیده بود به كامل كردن تكنیكهای آی كی دو پرداخت و این طریقت رزمی را روز به روز غنی تر كرد.

45. پس از یك محرومیت موقت به دلیل شكست ژاپن در جنگ(سال 1945) ، كه تدریس هرگونه بودو در ژاپن ممنوع بود، مجددا همه چیز به حالت اولیه اش بازگشت.

46. پس از آن بود كه " آی كی دو  " رو به گسترش نهاد  و تصمیم گرفته شد تا موسسه دوباره سازماندهی شود تا جوابگوی تغییرات جدیدی كه محتمل بودند، باشد.

47. در 22 نوامبر 1945 انجمن اولیه مجددا در توكیو برپا شد و53 نفر از جمله شاهزاده كونوئه(نخست وزیر سابق) در آن شركت كردند.

48. نام رسمی سازمان به آی كی كای- موسسه آی كی - تغییر یافت و اعضاء جدید هیئت انتخاب شدند.

49. این موسسه نوپا، در 9 فوریه سال 1948 به رسمیت شناخته شد و تجدید بنای آی كی دو به آرامی اما با استواری، باردیگر آغاز شد.

50. آی كی دو گسترش جهانی خود را در اوایل دهه 1950 پس از رهائی از اشغال پس از جنگ، كه آموزش فعالیتهای رزمی را ممنوع كرده بود، آغاز كرد.

51. در سال 1948، دولت در قالب وزارت آموزش، رسماً بنیاد آی كی كای (Zaidan Hojin Aikikai) را به عنوان تنها مرجع و سازمان ملی در جهت پیشرفت آی كی دو(در ژاپن) به رسمیت شناخت.

52. در آن زمان موریهه اوئشیبا، پسر خود كیسشومارو را، مسئول تمام امور از جمله اداره سازمان و اشاعه این طریقت رزمی قرار داد.

53. موریهه همین طور كه پا به سن می گذاشت و به پایان عمرش (1969) نزدیك می شد، حتی با وجود سن زیاد، توانائیهایش را در روی تاتامی از دست نداده بود، و حتی قادر بود آی كی دو را به طرزی خاص و زیبا به اجرا در آورد. مطالعه، نیایش، كشاورزی و آی كی دو، تا آخرین لحظات، راه زندگانی موریهه باقی ماندند.

54. موریهه در سحرگاه 26 آوریل سال 1969 در سن 86 سالگی به علت سرطان كبد از دنیا رفت. مقبره موریهه اوئشیبا در معبد خانوادگی اش در Tanabe (زادگاهش) قرار دارد.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر